DOSTĘPNY OPIS

Pierwszy ogólnie dostępny opis zestawu mi­krokomputerowego ukazał się w styczniu 1975 r. w czasopiśmie „Popular Electronics”. Opisany zestaw nosił nazwę Altair 8800. Auto­rem opisu był emerytowany (inżynier Sił Powie­trznych USA, Ed Roberts, ze stanu Nowy Me­ksyk. Niemal równolegle z publikacją Robertsa rozpoczęło produkcję swojego komputera Ap­ple I dwóch Stefanów — Stephen Wozniak i Steven Jobse. Wozniak i Jobse byli w owym czasie studentami, a produkcję zaczęli w garażu rodziców Jobse’a. Niemniej Apple I był pier­wszym mikrokomputerem łączącym wszystkie ważne elementy komputera, takie jak pamięć, procesor i urządzenia wejścia-wyjścia w poje­dynczym integralnym obwodzie. Był to poza tym pierwszy komputer, który można było po prostu kupić. Na początku kupowali głównie znajomi obu producentów.

CO ROZUMIEMY PRZEZ MIKROKOMPUTER

Co rozumiemy przez mikrokomputer lub, jak się mawia, komputer osobisty? W pewnym przybliżeniu można powiedzieć, że jest to mały komputer wyposażony w mi­kroprocesor. Podkreślenie, że komputer jest mały, ma dość istotne znaczenie, ponieważ na obecnym etapie rozwoju techniki cyfrowej cał­kiem duże komputery również korzystają z mi­kroprocesorów. W tym ostatnim przypadku mi­kroprocesory grają często rolę rtzw. kcoproceso- rów, czyli procesorów wykonujących pewne wy­dzielone funkcje maszyny cyfrowej, jak np. ob­sługa monitora czy monitorów, drukarek itp. Mi­kroprocesor bowiem nie jest niczym innym jak tylko procesorem wykonanym w postaci jedne­go układu scalonego, który, podobnie jak nor­malny procesor, może realizować operacje prze­twarzania informacji.

NA STRAŻY KOMPATYBILNOŚCI

Na straży od­powiedniej kompatybilności softwarowej stoi zwykle system operacyjny, pod którym powin­ny działać komputery kompatybilne softwaro­wo. Kompatybilność hardwarowa jest zapewnio­na wtedy, gdy poszczególne bloki funkcyjne komputerów są wymienne w szerokim, znacze­niu tego słowa, to znaczy poszczególne wtyczki pasują wszędzie, szyny mają tę samą liczbę ścieżek, napięcia sygnałów na poszczególnych blokach spełniają te same standardy itp. Jak wynika z tak pobieżnego opisu, kompaty­bilność hardwarowa jest rzeczą wymagającą dość precyzyjnych ustaleń, a w konsekwencji prawie niemożliwą i co ważniejsze — niekonie­czną wobec łatwości zapewnienia kompatybil­ności softwarowej z pomocą systemu operacyj­nego.

PROGRAM DO TEJ PORY

Program do tej maszyny był wprowadzony przez pewien sy­stem elektrycznych połączeń wewnątrz samej maszyny. Wprowadzenie programu do maszyny odbywało się zatem dzięki odpowiedniej mody­fikacji hardwaru. Obecnie sposób ten, poza pewnymi wyjątkowymi sytuacjami, jest raczej zarzucony. Programy są obecnie wprowadzane przez urządzenia wejściowe komputerów a fun­kcje maszyny narzucone tymi programami roz­wiązywane są softwarowo. Niekiedy ścisłe rozgraniczenie, oo zostało zre­alizowane hardwarowo, a co softwarowo, jest dość trudne. Wyobraźmy sobie mianowicie, że chcemy mieć jakiś program na stałe w pamięci komputera.

POSZCZEGÓLNE RYSUNKI

Poszczególne punkty mogą być drukowane niezależnie, co stwarza możliwość otrzymania z drukarki mozaikowej dowolnego znaku. Tak więc, przynajmniej ze względów konstrukcyj­no nych, drukowanie na’ drukarce mozaikowej al­fabetem greckim, rzymskim czy cyrylicą jedno­cześnie nie powinno stanowić problemu. Dru­karka mozaikowa rozwiązuje ponadto problem alfabetów adaptowanych do danej pisowni języ­kowej, jak np. alfabetu: polskiego, który ma szereg charakterystycznych tylko dla niego zna­ków typu ó, ą, ę itd. Kształt tych specyficznych znaków można po prostu zaprogramować,’ • co nie znaczy, że.jest to zawsze całkiem proste. Za pośrednictwem drukarek mozaikowych mo­żna, podobnie jak przy użyciu ploterów, druko­wać, a właściwie Tysować wykresy funkcji lub całe rysunki.

PRZETWORZONE PRZEZ PROCESOR

Poprzednio poglądowo wyjaśniane pojęcie; procesor ośmio-, szesnastobitowy należy raczej traktować jako dość przybliżone. Ściślejszym kryterium klasyfikacji procesora byłoby przy­jęcie za wyznacznik liczby bitów słowa danych, czyli wymdaru szyny danych, tj. szyny łączącej procesor z pamięcią operacyjną. Ostatnim blokiem przedstawionym na rys. 22 jest blok urządzeń wyjściowych. Przetworzona przez procesor w ramach dane­go programu informacja powinna opuścić pa­mięć i dotrzeć do użytkownika. Do tego typu komunikacji z otoczeniem służą komputerowi urządzenia wyjściowe.

PRZESYŁANA INFORMACJA

Długość słowa maszynowe­go w hitach definiuje dany procesor w tym sensie, że mówimy, iż dany komputer posiada procesor cztero-,’ ośmio-, szesnasto- lub trzydzie- stodwubitowy.Informacja jest przesyłana między blokami funkcjonalnymi komputera za pomocą szyn (ang. bus), które schematycznie na Tys. 22 zo­stały przedstawione w postaci lindi zorientowa­nych, ukierunkowanych za pomocą strzałek. Szyna lub magistrala fizycznie jest niczym wię­cej jak wiązką przewodów, przez którą przesy­łana jest binarna informacja. Podobnie jak w przypadku procesora, mówimy o szynie: ośmio-, szesnasto- itd. -bitowej, o ile możemy przez nią przesłać informację w postaci odpowiednio ośmio- lub szesnastobitowego słowa.

INTERFEJSY

Interfejsy są też urządzeniami sprzęga­jącymi komputer z innymi urządzeniami nie­przystosowanymi do bezpośredniej współpracy z komputerem. Niekiedy, jak to już zaznaczy­łem, interfejsy służą do sprzęgania komputera z nietypowymi urządzeniamiwejścia i wyjścia. Drugim w kolejności opisu istotnym blokiem funkcjonalnym współczesnego komputera jest pamięć. Zwykle jest ona podzielona :na ko­mórki ponumerowane liczbami naturalnymi, zwanymi adresami komórek pamięci. W jednej komórce przechowywane jest zazwyczaj jedno słowo binarne będące już słowem maszyr n o wy m.